هنرمندانهنرمندان داخلی

امیر محمدزاده

امیر محمدزاده متولد ۱۳۶۵ در تهران است. او تحصیلات موسیقی دارد و به صورت جدی به طراحی مشغول است. محمدزاده از سال ۲۰۰۸ با نمایشگاه گروهی فعالیت حرفه ای خود را در زمینه طراحی آغاز کرد.
او سه نمایشگاه انفرادی از جمله نمایشگاه پوزیتیو در گالری زیرزمین دستان و چندین نمایشگاه گروهی در داخل و خارج از کشور در کارنامه خود دارد.
دوبار حضور در نمایشگاه توتال دبی و گالری ادهان ترکیه، نمایشگاه در بنیاد لاجوردی به انتخاب فریدون آو و موزه دیدی از آن جمله اند.
محمدزاده پرفورمنس هایی در تلار وحدت و کاخ شمس العماره اجرا کرده و چندین اینستالیشن و آیٔودیو آرت در موزه صلح هلال احمر، خانه هنرمندان و چند گالری داشته و به عنوان طراح ورکشاپ طراحی در موزه هنرهای معاصر، موزه طراحی و موزه صنعتی برگزار کرده است.
او به عنوان آهنگ ساز برای چند فیلم و مستند فعالیت کرده و جایزه نفر اول سیزدهمین جشنواره بین المللی تیٔاتر دانشجویی در بخش موسیقی را دریافت کرد.
اگرچه آثار امیر محمدزاده نیز طراحی مدادی بر کاغذ است و اتفاق تازه‌ای در خود ندارد، اما از طریق بازی با تاریکی و روشنی، و ایجاد یک بافت امپرسیونیستی، توانسته متنی تولید کند که به روی مخاطب باز است.

سخن هنرمند:
نقاشی فرا ‌عکس است و طراحی فرا ‌نقاشی. طراحی، کشاندن چشم به قلمرو ذهن نقاشی‌ست
نقاشی جهان پوزیتیو است، جهان بیرون، و در نتیجه بیرون جهان. حتی آبستره‌ترین نقاشی‌ها اسیر این بیرون‌اند، اسیر ترجمه. طراحی، برای من، اما، بریدن از بیرون است، بیرون کادر. اثری از بیرون اگر هست در طراحی، بیرون کشیدن است و دست فرو کردن در درون، در جهان نگاتیو، ترسیم خطیست، خطی ممتد، بی مرزو بی جدایی، یکسره، یک‌تنه، که شهامت را به نقاشی یاد‌آوری میکند. تخطی از روایت، از بیرون. تخطی به درون، به رویت. طراحی اگر این مرز اونتولوژیکی خودش با نقاشی را در خود تعریف و اجرا نکند، سایه‌ای از نقاشی خواهد بود. نقاشی‌ که روایت درون از بیرون است، و طراحی درون خوانده شده بیرون. انزوایای مختلف بیرون، اما نه از درون من، بلکه از درون خودش، از مرکز همان بیرون. طراحی ترجمه کردن ترجمه است در واقع.

نمایشگاه های گروهی:

 

برای دیدن آثار در اندازه بزرگتر کلیک کنید:

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن