در طول تاریخ، هنر همواره در نقطه‌ای میان “پذیرفته شدن” و “متفاوت بودن” حرکت کرده است.  برخی هنرمندان مسیرهای تثبیت‌شده و مورد قبول جامعه، بازار

در روزگارامروز که ناامیدی همچون سایه‌ای سنگین بر روان جمعی گسترده می‌شود، هنر به منزله‌ی زبانی پنهان و در عین حال جهانی، قدرتی بی‌بدیل برای

نگاهی پدیدارشناختی و پساساختارگرایانه به جهان ذهنی هنرمند در تابلوهای ناهید کاکا نوعی تفسیر از سوژه به چشم می‌خورد. گونه‌ای از شخصی‌ کردن و دگرگون‌سازی

نمایشگاه «امید آمدن لغتی» شادی مرادی، که در گالری دنیا تهران به نمایش درآمد، تجربه‌ای عمیق و چندلایه است که از طریق زبان سرامیک، گفت‌وگویی

نمایشگاه «راز نیست» از منصوره باغگرایی، روایتی صمیمی و در عین حال عمیق از تجربه‌های انسانی را در بستر بیماری، دوستی و همبستگی به نمایش