پرفورمنس هنرمند خیابانی  0331c

اجرای خصوصی یک پرفورمنس توسط هنرمند خیابانی  0331c در موزهٔ گاراژ هنر معاصر.

جادوی دیوارنگاره در ماهیت بدوی آن نهفته است؛ هنری که پیش از تثبیت نظام‌های زیبایی‌شناختی، در دل زیست انسانی شکل‌گرفته و در تمام دوران‌ها و میان همۀ مردمان، به اشکال گونناگون تداوم یافته است. از همین تداوم، دیوارنگاری رامی‌توان نه صرفاٌ یک ژانر، بلکه یکی از بنیان‌های نخستین اندیشیدن تصویری دانست.

یِوگنی دولومانو، که با نام مستعار 0331c شناخته می‌شود، هنرمند خیابانی و مجسمه‌ساز زادۀ مسکو است که به‌واسطۀ به‌کارگیری تکنیک‌های نامتعارف و متریال‌هایی چون کپسول آتش‌نشانی، آتش، دوده و سنگ شهرت یافته است. رویکرد هنری او، گرافیتی و پرفورمنس را در هم می‌آمیزد؛ نه به‌منظور تزئین فضای شهری، که اغلب با هدف کاوش در ریشه‌های نخستین تصویرسازی و نسبت آن با محیط شهری.

تکنیکی که به امضای دولومانو بدل شده، استفادهٔ پیشگامانه از کپسول‌های آتش‌نشانیِ پُر از رنگ برای خلق دیوارنگاره‌های عظیم است؛ روشی که او در حدود سال ۲۰۰۸ ابداع کرد. این انتخاب ابزار، به‌خودی خود حامل معناست: ابزاری برای مهار بحران، به وسیله‌ای برای تولید تصویر بدل می‌شود. در کنار آن، دولومانو از شیوه‌هایی چون «نقاشی با آتش» و حکاکی بر سنگ‌های گرانیتی باستانی نیز بهره می‌گیرد؛ روش‌هایی که به‌طور مستقیم به عناصر اولیه و پیشاتاریخی تصویرسازی ارجاع می‌دهند.

یکی از آثار شاخص او، دیوارنگارهٔ گربه‌ای غول‌پیکر بر نمای یک ساختمان پنج‌طبقه در مسکو است؛ تصویری که دم گربه در آن، تمام ارتفاع سازه را دربر می‌گیرد و نسبت مقیاس بدن، معماری و شهر را به‌چالش می‌کشد.

دولومانو به دیوارنگاری همچون یک غریزۀ جهانی و بدوی می‌نگرد؛ زبانی بصری که پیش از نظام‌های زیبایی‌شناسی رسمی وجود داشته است. آثار او، که اغلب امضای مستعارش را در قالب یک «پیکسل» یا «کد» در خود دارند، بی‌واسطه و بدون نیاز به تفسیرهای تحمیلی تنها از طریق تجربه‌ای مستقیم از مواجهه با مخاطب ارتباط برقرار می‌کنند.

می‌توان آثار دولومانو را نه به‌مثابه تصویر، بلکه به‌عنوان رخداد در نظر گرفت؛ رخدادی که در آن عمل، ماده و فضا هم‌زمان تولید معنا می‌کنند. دیوار در آثار او صرفاً حامل تصویر نیست، بلکه به میدان کنش بدل می‌شود؛ جایی که نشانه پیش از آن‌که رمزگذاری شود، تجربه می‌گردد. در این چارچوب، دیوارنگاری دیگر امری حاشیه‌ای یا اعتراضی صرف نیست، بلکه بازگشتی آگاهانه به وضعیت پیشانهادی تصویر است—لحظه‌ای که تصویر هنوز در اختیار نهاد، بازار یا روایت تثبیت‌شده قرار نگرفته است. دولومانو با تأکید بر عناصر اولیه و ابزارهای بحران، امکان نوعی مقاومت تصویری را پیش می‌کشد: مقاومتی نه در قالب شعار، بلکه در خودِ مادیت تصویر و در لحظهٔ مواجههٔ مستقیم با آن.

آثار این هنرمند تاکنون در گالری‌ها و نهادهای مختلفی، از جمله موزهٔ هنر مدرن مسکو، به نمایش درآمده و او همچنین با هنرمندان و برندهای گوناگون، از جمله مجموعۀ خانۀ دیور، همکاری داشته است.