نسترن صفایی

نسترن صفایی متولد ۱۳۶۲ مجسمه سازی را از سال ۷۸ آغاز کرد و اولین نمایشگاه انفرادی‌اش را در خانه هنرمندان ایران در سال ۸۳ برگزار کرد. در سال ۸۴ زیر نظر استاد پرویز تناولی با تکنیک معکوس در مجسمه‌سازی آشنا شد که حاصلش شرکت در یک نمایش گروهی در گالری اثر بود.او از آن پس در پی کشف و امتحان متریال و تکنیک های مختلف برای ارایٔه ی ایده هایش بر آمد. او از سال ۸۹ تا کنون در چندین آرتفر بین المللی از جمله زوریخ، بازل و اسلیک پاریس شرکت کرده است.
نمایشگاه انفرادی: خانه‌ی هنرمندان ایران، تهران، ایران، (۱۳۸۳) / گالری باغ موزه، (‌۱۳۸۷) / گالری اثر، تهران (۱۳۸۷) / گالری اعتماد، (۱۳۸۹) / گالری اعتماد،(۱۳۹۱) / گالری اعتماد، دوبی، امارات متحده عربی، (۱۳۹۲) / گالری AB، لوتسرن، سوییس، (۱۳۹۳) / سی گالری اعتماد، (۱۳۹۴) / یه چیز مهم، گالری زیر پله، (۱۳۹۵) / مجموعه‌های «فراتر و بالاتر»، «بنای یادبود آن‌چه از یاد رفته‌است» و «تن‌نوشت‌ها»، گالری پروژه های آران، (۱۳۹۶) / روایت های کف خیابان، گالری پروژه های آران، (۱۳۹۷) / حرف ها، قدمها، گالری صفر/یک، اصفهان (۱۳۹۸)

مجسمه های او از اشیاء زندگی روزمره تشکیل شده اند، حجم هایی با بزرگنمایی اغراق شده‌ و فیگوراتیو همراه با تمایل به موضوعات جنسیتی. این اشیاء و سوژه ها در زندگی ما در ابعاد نرمال خود توجه خاصی را جلب نمی کنند، هر روز می بینیم و از کنارشان رد می شویم، چیزی شبیه به کفش، میخ، کلید و …
در پروژه پرسه‌زنی در شهر با پرسه زدن در شهر و گشتن و علاقه به پیدا کردن اشیای گم‌شده و رها شده در گوشه و کنار خیابان به روایت‌های کف خیابان اشیای پیدا شده در خیابان پرداخت، تغییر موقعیت این اشیا از کف خیابان و قرار گرفتنشان در گالری معانی دیگری به آنها تحمیل می‌کند و آن‌ها را از شی‌ای معمولی به یک اثر هنری تبدیل می‌کند. بعد از اشیاء دور ریز بیشتر موضوعات زنانه می شوند، کفش قرمز پاشنه بلند، لب های سنگی سینی چای با عنوان خاستگاری، حتی بالهای فرشته که می تواند فرشته ای زن باشد. همه نمودی از یک هنرمند زن با رویکردی زنانه اما اغراق شده هستند.

منابع متن: سایت شخصی هنرمند، گالری اینفو، سایت انجمن مجسمه سازان

برای دیدن آثار در اندازه بزرگتر کلیک کنید: