نمایشگاه

نمایشگاه اَرمون / محسن کرمی

جمعه ۲۱ آذر ۱۳۹۹ تا چهارشنبه ۳ دی ۱۳۹۹

گالری سیحون

بیانیه

اَرمون

 اَرمون، آرزویی ست با افسوس همراه. در پی از یادرفته زبانی ست دیداری!
در پی دَهشی آغازین و سَرنمون هایی کهن ریخت یا هندسه ای جاویدان است در هزارتوی اساطیرِ اَباختران… .همچو ستاره قطبی که میخگاه زمین است و میانه چرخ را ماند، بی نیاز از دگرگونی و جنبش اما همواره پره های چرخ به گرد اش روان اند. اَرمون، ناگه نویسه هایی ست که از آگاهی می گریزد و در تکاپوی زیبا و خوشایند ساختن به شیوه های آشنا نیست. زیرا نه در پیِ کلان شمردن تاریخ زیبایی، که در پی بازنگری در تاریخ زشتی است! چه، می شود توان و گنجای تازه ای از تراداد(سنت)های پارینه را انگاشت که درخور نیازهای دیداریِ زمانه باشند.
اَرمون، همچو روش و کنش های شرقی، سازوکاری در پیش می گیرد تا با« نی» و نیش و دم اش، هم بنگارد و هم بنویسد.
نمیدانم! شاید اندرزهایی می سازد نه برای شنیدن، که برای دیدن. مگر نه اینست که آدمی، جهان را تنها با دیدن و انگاشتن در می یابد؟ راستی کدام بهشت را سراغ داری که نشود دیدش؟ اَرمون، آرزویی ست با افسوس همراه..
نبردِ دیرزمان روشنی و ظلمت است بر پهنه ی چهارگوش کاغذ. در رنگسایه ها، اَرمون، سرسپرده سه گانه های دیرمان و بنیادینِ سپید، سرخ و سیاه است که در چشم بند و افسونِ کارِ جهان ،زرد و سرخ و کبود گشته اند؟
اَرمون چیزی بیش از گاه و نمایش نگاره هاست، چراکه زمان ویژه درون خودش را دارد. مانند گردهم آمدن ماه و مشتری در برج کمان! زین رو رندانه، در پی بنا نهادن اسطوره های شخصی خویش است!

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا