مقالاتنقد هنری

بررسی نقاشی درس پیانو هنری ماتیس

نقاشی درس پیانو هنری ماتیس در تاریخ هنر از جمله آثار مهم به حساب می آید. این نقاشی انتزاعی به این دلیل اهمیت دارد که خط انتقالی کوبیسم پابلو پیکاسو و ژرژ براک است، و از جنبه های بیوگرافیک و به ویژه با توجه به نمادهای متفکرانه (محتوای نمادین) بسیار مهم است.

هنری ماتیس در این تابلو، از المانهایی نظیر فیگور زن و ترکیب بندی دکوراتیو استفاده کرده است. او به عنوان پدر جنبش فوویسم شناخته می شود. جنبشی که با استفاده از رنگهای زنده، ساده سازی شکلها و محو کردن جزئیات غیرضروری معرفی می شود. اگرچه یکی از چیزهایی که درباره ماتیس گفته می شود، انعطاف پذیری او در زمینه های مختلف هنر، یعنی نقاشی، طراحی، مجسمه سازی و طراحی گرافیک است.

یکی از بهترین نمونه ها همین نقاشی درس پیانو است که می توان تاثیر کوبیسم را در آن دید. شکلها هندسی و بیشتر انتزاعی شده اند اما همچنان می توان تشخیصشان داد: یک پسر بچه نشسته پشت پیانو در حالی که پیکر سفید زن، در بالا سمت راست تابلو دارد تماشایش می کند. ما حتی می توانیم پنجره باز ( یکی از نشانه های آثار ماتیس) را در سمت چپ تابلو ببینیم؛ به همان خوبی دیدن شمع و مترونوم روی پیانو. در گوشه پایین سمت چپ چیزی شبیه عروسک یا مجسمه هم پیداست.

از طرف دیگر  این نقاشی ساده سازی اشکال و جزئیات در فوویسم را حفظ کرده است. اما رنگها به خوبی علایق ماتیس را بیان می کنند. نقاشی نمای داخلی خانه یا آپارتمانی مبهم و کسل کننده است با پس زمینه وسیع خاکستری که تنها با سبزی از طبیعت بیرون پنجره و قرمزی پیانو و یشمی و نارنجی دیوارها قطع می شود .

یک تصویر نوستالژیک

سطح وسیع خاکسری نقاشی در ابتدا ممکن است کمی گیج کننده باشد. بیایید با پسری که در پایین سمت راست است شروع کنیم. او پسر خود هنرمند، پیر ماتیس است که بعدها به عنوان یکی از معروفترین آرت دیلرهای نیویورک در سال ۱۹۴۰ شناخته می شود. این مهم است که یادآور شویم نقاشی در ۱۹۱۶ و در طول جنگ جهانی اول کشیده شده است، یکی از دوران های ویرانگر اروپا. زمانی که ماتیس این نقاشی را کشید پسرش به جبهه رفته بود و هنرمند نمی دانست او باز می گردد یا نه. جنبه نوستالژیک تصویر اینجاست که هنری ماتیس در این نقاشی پسرش را خیلی جوانتر از سن واقعی آن زمانش کشیده بود. شاید هم زمانی که شادتر بودند. یک بخش از صورت با چیزی شبیه به مترونوم پوشیده شده. پیر پشت پیانو در منتهی علیه چپ نشسته و در خانه اسیر شده است حتی با وجود پنجره فرانسوی باز در گوشه تابلو. سوال دیگر این است، آن مثلث بسیار انتزاعی و کوتاه شده سبز رنگ چیست؟ اغلب این برداشت می شود که انعکاسی از نور خورشید است که از بیرون پنجره می تابد.

شما می توانید ببینید چرا پیر کوچک بسیار گوش به زنگ است. معلم موسیقی او دقیقا بالای سرش ایستاده، سرد، با فاصله و بی اعتنا. چه تضاد جالبی با فیگور دیگر زن در گوشه مقابل تابلو دارد. در حالی که نظم معلم به شکل خطوط مستقیم و غیر منعطف نشان داده شده، مجسمه برنزی برهنه گوشه پاین تابلو تماما منحنی است. این مجسمه کوچک توسط ماتیس به معنای نمایش یک روح خلاق است در حالی که معلم نشان دهنده نظم است و مانند دو بوکسور بین دورها، هر کدام در گوشه ای قرار دارد. اما صبر کن آیا معلم واقعا وجود دارد؟ فضا بیشتر از آنی مبهم است که بتوان گفت در آن دور اتاقی برای او وجود دارد یا خیر. در واقع، اتاقی نیست و او وجود ندارد. این خانه ماتیس در هومه ایزی لس مولینوکس است و آن هم دیوار. معلم در واقع یک تابلو نقاشی از خود ماتیس به نام “زن روی چارپاه بلند” است که در سال ۱۹۱۴ کشیده شده و اکنون در موزه موما است.

ماتیس نقاشی اصلی را تغییر داده است تا رینال بخشی از مربی سخت را بازی کند، ماتیس اغلب تغییراتی در موضوعاتی ایجاد می کند که قبلا تحت تاثیر آنها قرار گرفته است. بنابراین، در واقع، ماتیس نقاشی یک نقاشی و نقاشی از مجسمه سازی را خلق کرده است.

این نشان می دهد که شاید تابلوی درس پیاپی تنها درباره پیر و تجربیات دوران کودکی اش نیست، بلکه مهمتر از آن، عمل خلقت خودش است. آیا پیر واقعا برای هنری ایستاده است؟ با همه این توضیحات، موسیقی یک استعاره رایج برای هنرهای تجسمی است.

معادل بصری موسیقی

آیا ماتیس می خواست بگوید که هنر نتیجه ی خلاقیت روحانی (مجسمه سازی) و نظم دقیق (نقاشی) است – آن مترونوم است که میان دو نفر، میانجیگری می کند؟ و پس از آن چیز عجیب و غریب روی استند موسیقی حک شده است که حاوی نام تجاری پیانو است، “PLEYEL” (که به صورت برعکس کشیده شده همانطور که ما آن را می بینیم)؟

همان طور که می بینید در مقایسه با تابلوی قدیمی تر و کمتر انتزاعی نقاشی درس پیانو، ماتیس هر آنچه کمتر ضروری بوده از روی بوم نقاشی حذف کرده است.

پس چرا این نوشته را گذاشته؟ چرا این جزئیات ریز نوشته شده و چرخش های بازیگوشانه روی فنس آهنی را باقی گذاشته؟ بر طبق گفته جک فلم از محققانی که بر روی آثار ماتیس کار می کنند: ماتیس می خواست که ما این نوشته را از راست به چپ بخوانیم و در ادامه این خواندن از استند موزیک به منحنی نوشته های فنس آهنی برویم چیزی که او باور داشت یک بیان انتزاعی یا معادل بصری از (هنر) موسیقی است که تولید شده است.

هنری ماتیس، درس موسیقی، ۱۹۱۷٫ رنگ روغن روی بوم.

بخشی از متن برگرفته از مقاله دکتر بث هریس و استیو زوکر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
بستن